‘Wie daar zegt: mooi
schept tegelijk: niet mooi.
Wie daar zegt: goed
schept tegelijk: niet goed.
Bestaan bepaalt: niet-bestaan,
verward bepaalt: eenvoud,
hoog bepaalt: laag,
luid bepaalt: zacht,
bepaald bepaalt: onbepaald,
nu bepaalt: eens.
Aldus de Verlichte:
Hij is werkzaam, zonder te werken,
hij spreekt, zonder te praten.
Hij draagt alle dingen in zich
in eenheid vervat.
Hij brengt voort, maar bezit niet,
hij voltooit leven,
eist geen welslagen.
Omdat hij niet eist.
lijdt hij nooit verlies.’

Lao Tse in het tweede vers van de Tao Te Tjing